روزه در ماه رجب

 و وظیفۀ آن‌هایی که نمی‌توانند روزه بگیرند

یکی از اعمالی که در ماه رجب بسیار به آن توصیه شده است، روزه در این ماه است، یک روز، سه روز ایام البیض، همۀ ماه؛ هر کس هر قدر که می‌تواند. روایات در این موضوع فراوان است.[1] اما اگر کسی نتوانست در این ماه روزه بگیرد، چه بکند؟ برخی بیمارند، برخی در سفرند و برخی به دلیل طولانی بودن روزها نمی‌توانند روزه بگیرند و برخی هم دلایل دیگری مانع می‌شود که بتوانند به توفیق روزه‌‌‌‌داری این ماه نائل آیند. برای این افراد هم دستور خاصی داده شده است که به آن اشاره می‌شود.

- کسانی که توان مالی دارند، به ازاء هر روز صدقه بدهند. یک مُد طعام [تقریباً برابر  3 کیلوگرم]، یک درهم یا حداقل یک قرص نام.

- کسانی که توان مالی ندارند، هر روز - تا پایان ماه رجب – تسبیح زیر را – 100 مرتبه - بخواند:

«سُبْحانَ الإِلهِ الْجَلِيلِ، سُبْحانَ مَنْ لا يَنْبَغِي التَّسْبِيحُ الَّا لَهُ، سُبْحانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ، سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّةَ وَ هُوَ لَهُ اهْلٌ.»

مرحوم سید بن طاووس می‌نویسد: احتیاط آن است کسی که  توان مالی دارد، هم صدقه بدهد و هم تسبیح بالا را بخواند.[2] و این احتیاط خوبی است.

شب آرزوها

لیلۀ الرغائب

شب جمعۀ اول ماه رجب را فرشتگان «لیلۀ الرغائب» «شب آرزوها» نامیده‌اند. پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند:

«از شب جمعۀ اول این ماه غفلت نکنید، - فرشتگان آن شب را «شب آرزوها» نامیده‌اند. - زیرا هنگامی که یک سوم شب گذشت، هیچ فرشته‌ای در آسمان و زمین نیست مگر این‌که در کعبه و حوالی آن جمع می‌شود و خداوند از این اجتماع خبر می‌گیرد و به آن‌ها می‌فرماید: فرشتگان من! هر چه می‌خواهید، درخواست کنید.

اين الرجبيون

ماه رجب فرا رسید. هر ماهی در زندگی انسان مرحله‌ای از مراحل عمر او و منزلی از منازل دنیاست که اگربا عبادت و انجام تکالیف الهی طی شود دنیایِ دیگر ما را که زندگانی حقیقی انسان در آن شکل می‌گیرد ، آباد می‌کند و اگر خدای ناکرده به غفلت سپری شود در قیامت که روز برافتادن پرده‌ها از جلوی چشمان غافلان است، نتیجه تلخ اهمال خود را خواهند چشید. زیرا دنیا برای آنهایی که از بینایی کامل برخوردارند مزرعه و کشتزاری است که می‌باید در آن با تلاش و کوشش و ایمان و عمل صالح برای آخرت خود بذر بهشت و دیدار الهی بکارند. اما برای غافلان بازیچه‌ای بیش نیست که آنها با انواع بازیگوشی‌ها در آن به بازی مشغولند و نه تنها این یک دم عمر را غنیمت نمی‌شمرند، بلکه همه آن را خورد و خوراک و خواب و شهوت می‌پندارند و چنین انسانی همواره در زیان است.