انتخابات و بی‌انصافی

می‌گویند ایرانی‌ها یا بی‌ستونند یا چهل ستون یا افراط یا تفریط و حدوسط ندارند و این واقعیت خودش را در صحنه‌های مختلف سیاسی از جمله انتخابات و تبلیغات انتخاباتی نشان می‌دهد و با کمال تاسف در این انتخابات چهره زشت خودش را بیشتر از قبل نشان داد. سال جاری را مقام معظم رهبری سال اصلاح الگوی مصرف نام نهادند و اصلاح یعنی دوری از اسراف و اسراف یعنی خروج از حد تعادل و رفتن به جانب افراط و حد یعنی عدالت که هر چیزی حدی دارد که عدالت است و تجاوز از آن اسراف محسوب می شود. «یوضع الشیء فی ما وُضِعَ له.» پس باید بدانیم حد الاشیاء چیست؟ هر چیزی حدی دارد که اگر آن حد رعایت شود، عدالت برقرار شده است. اما حد انتخابات و تبلیغات انتخابات چیست؟ کجا ما به درۀ اسراف سقوط می کنیم و کجا حد نگاه داشته‌ایم. به نظر می رسد حد در انتخابات و تبلیغات آن رعایت انصاف است، انصاف در نقد، انصاف در ارائۀ برنامه‌هاست. و تلاش در این جهت که مردم را فریب ندهیم.

اما شما تبلیغات این دوره را بررسی و تحلیل محتوا کنید. می بینید میزان تهمت و افتراء و بی‌انصافی چنان زیاد است که تنها به جنگ روانی می‌ماند نه چیز دیگر. برنامه‌ای سازماندهی شده و برنامه‌ریزی شده که نتیجۀ آن تضعیف نظام است. این جنگ روانی مطلبی نیست که در زمان انتخابات کلید خورده باشد، بلکه از مدت‌ها قبل رخ نموده است به گونه‌ای که مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه 30 شهریور 1387 یعنی 9 ماه مانده به زمان انتخابات نسبت به آن هشدار دادند:

«ما حدود نه ماه هنوز تا انتخابات فاصله داريم، اما خاصيت انتخابات اين است كه عناصر، فعال مي‌شوند؛ حرف مي‌زنند. خوب، حرف بزنند. حالا در باب انتخابات حرف‌هاى گفتنى متعددى هست كه ان‌شاءالله در وقت خودش، در فرصت مناسب خودش، آن‌ها را به ملت عزيزمان عرض خواهيم كرد؛ حالا هنوز زود است. ليكن انسان احساس مي‌كند كه در بين آن‌چه كه امروز گفته مي‌شود، بى‌انصافى‌هائى صورت مي‌گيرد. اگر كسى براى آيندۀ كشور، براى حل آن‌چه كه معضلات كشور مي‌نامند، برنامه‌اى دارد، حرفى دارد، آن حرف را بيان كند. اگر چنان‌چه مي‌تواند راه‌حلى براى مشكلاتى كه وجود دارد - حالا مثلا مشكل گرانى يا تورم - پيدا كند، آن راه‌حل را بگويند. تخريب كردن مسئولين، تخريب كردن دولت، هيچ مصلحت نيست و جزو كارهاى صحيح اسلامى نيست. البته در بعضى از جاهاى ديگر؛ در بعضى از كشورهاى دنيا به نام دمكراسى، به نام آزادى، آبروهائى را از بين مي‌برند، اشخاصى را به لجن مي‌كشند؛ اين‌ها كارهاى اسلامى نيست، اين‌ها كارهاى آن‌هاست؛ مثل خيلى از كارهاى ديگرشان. آن‌چه كه در زمينۀ مسائل اقتصادى يا غير اقتصادى گفته مي‌شود، در درجۀ اول بايد در محافل كارشناسى گفته شود، نه در منبرها و تريبون‌هاى عمومى. انسان گاهى اوقات مى‌بيند چيزهائى مي‌گويند كه بى‌انصافى مي‌شود. نبايد اخلاق نكوهيدۀ بى‌انصافى در جامعۀ ما رواج پيدا كند؛ ما نبايد دچار بى‌انصافى بشويم؛ بخصوص نخبگان، بخصوص نخبگان، نگاه كنند، منصفانه حرف بزنند. ما عرض كرده‌ايم كه تخريب درست نيست. نه آن كسانى كه طرفدار يك شخصى يا يك گروهى هستند، نه آن كسانى كه مخالف آن شخص يا آن گروه هستند، مقابلۀ آن‌ها با يك‌ديگر هيچ لزومى ندارد كه به صورت تخريب باشد؛ هيچ لازم نيست؛ منطقى حرف بزنند، انتقادى دارند، انتقاد كنند. خدا را شكر مي‌كنيم كه فضاى كشور ما بر اثر نظام اسلامى، فضاى آزادى است؛ فضاى بازى است؛ مردم فرصت دارند، مي‌توانند حرفشان را بزنند، نخبگان هم مي‌توانند حرف بزنند. مردم هم استماع مي‌كنند، مي‌شنوند و حرف‌ها را با يك‌ديگر مقايسه مي‌كنند و آن‌چه كه به نظرشان حق است، مي‌پذيرند و قبول مي‌كنند.»

نامزدها ریاست جمهوری و طرفدارانشان بخوانند!

ایام نیمۀ خرداد یادآور تلخ‌ترین حادثه در خاطرات ملت ایران است: ارتحال عارف، عالم، فقیه، رهبر بزرگ الهی و در یک کلام نایب بر حق ولایت کبری حضرت امام خمینی «قدس سره» است. دربارۀ امام سخن‌ها می‌توان گفت و نوشت و گفته و نوشته‌اند، اما هنوز شناخت ایشان برای ما سخت است و باید سال‌ها بگذرد و حادثه‌ها بیایند تا حجاب از گوشه‌ای از چهرۀ ایشان برداشته شود که فرموده  است: «اولیائی تحتَ قبائی لایعرفهم غیری». اما در میان همۀ آثار بلند فقهی، اصولی، فلسفی، اخلاقی و عرفانی معظم‌له صحیفۀ امام که مجموعۀ بیانات، پیام‌ها، احکام و دستورات ایشان در نهضت اسلامی و پس از پیروزی انقلاب اسلامی است، ویژگی ممتازی دارد که ارزش چند بار خواندن را دارد که تفسیر عینی کلام وحی و سیرۀ معصومین سلام الله علیهم اجمعین است. در این‌جا و به مناسبت انتخابات یک تذکر اخلاقی حضرت امام را نقل می‌کنم. این تذکار خطاب به مرحوم حاج سید احمد آقا خمینی است و در صحیفۀ امام ج: 18؛ ص: 512؛ درج شده است:

«يكتا موعظه خدا را با دل و جان بشنو، با تمام توان بپذير و در آن خط سير نما: قُلْ انَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّه مَثْنى‏ وَ فُرادى‏. (سوره سبأ، آيه 46: «بگو به يك سخن پندتان دهم (و آن) اين‌كه دو تن دو تن و تك تك براى خدا قيام كنيد».)

ميزان در اول سير، قيام للَّه است هم در كارهاى شخصى و انفرادى و هم در فعاليت‏هاى اجتماعى. سعى كن در اين قدم اول موفق شوى كه در روزگار جوانى آسان‌تر و موفقيّت‏آميزتر است. مگذار مثل پدرت پير شوى كه يا درجا زنى و يا به عقب برگردى، و اين محتاج به مراقبه و محاسبه است. اگر با انگيزه الهى مُلك جنّ و انس كسى را باشد، بلكه اگر به دست آورد، عارف باللَّه و زاهد در دنيا است. و اگر انگيزه نفسانى و شيطانى باشد هر چه به دست آورد اگر چه يك تسبيح باشد، به همان اندازه از خداوند تعالى دور است و فاصله گرفته.»

نامزدها محترم ریاست جمهوری و اطرافیانشان بخوانند و بدانند که انتخابات و عرصۀ انتخابات، جولانگاه منیت‌ها و مطرح کردن خود نیست که این نفسانیت و شیطان‌زدگی است، بلکه محل خدمت بهتر برای خداست که ما خود را شایسته دیدیم و به ملت عرضه می‌کنیم که اگر آن‌ها قبول کردند، ما خدمتگزار آن‌ها باشیم. معنای قیام لله در انتخابات همین است که تنها با انگیزۀ الهی وارد صحنه شویم، اگر این‌گونه باشد، نه از ابزار نامشروع استفاده می‌کنیم و نه دین و اعتقادات دینی مردم بازیچۀ ما و تبلیغات  ما می‌شود و نه با انواع ترفندها چشم و گوش مردم را تسخیر می‌کنیم و نه فریب می‌دهیم و نه دورغ می‌گوییم و همانند غربیان عمل می‌کنیم و نه در هیچ مرحله خدا را فراموش می‌کنیم. و این مراقبه و محاسبه لازم است، ما خودمان باید پلیس درون خود باشیم و از خودمان مراقبت و تجسس کنیم و ما خودمان باید قاضی خودمان باشیم و نفسمان را به محاکمه بکشانیم و مراقب باشیم که نفس فریبکار و مکار است، و ما را می‌فریبد. پس وای بر ما اطرافیان! وای بر ما که صحنه‌گردانی می‌کنیم و وای بر نامزدها که فریب این صحنه‌ها را می‌خورند!

بدانید که همۀ ما ابد در پیش داریم و شیطان همۀ تلاشش این است که ایمان ما را بدوزد و بهترین زمان در کشکاکش هیاهوها و رقابت‌هاست که برایمان هورا می‌کشند و ما را بالا می‌برند. اما در هنگام مرگ؛ نه مقام، نه موقعیت، نه عنوان، نه مرید، و نه هیچ کدام از این اعتباریات دنیایی را با خود نمی‌بریم و تنها عمل همراه ماست و اگر اندیشه و عمل ما قیام لله باشد، پیروزیم و اگر دنیا باشد، هر چند که هیاهوها پشت سر ما باشد، بساط همه با مرگ برچیده می‌شود و ما می‌مانیم و کردارمان و خدایی که از ما به خودمان نزدیک‌تر است و به حساب ما یک به یک – ریز و درشت – رسیدگی می‌کند. سخت است، اگر بدانیم؛ بزرگان از آن فرار می‌کردند. تا اهلیت نباشد، نباید وارد این وادی شد که گرفتاریش شاید ابدی باشد!  

گره به باد مزن، گرچه بر مراد رود

که این سخن به مثل، باد با سلیمان گفت (حافظ) 

سخنی با میرحسین موسوی

وارد بازی بی‌رحم دمکراسی شده‌اید

ع.تهرانی

مقاله‌ای که از مدنظرتان می‌گذرد، از تارنمای گام سوم برداشتم. زیرا حاوی نکات و تذکرات دقیقی بود که لازم است، همۀ کسانی که بنادارند در انتخابات دهم با دید بازتری وارد صحنه شوند، آن را مطالعه کنند. بنده هم نامه‌ای خطاب به آقای موسوی نوشته‌ام که – به امید خدا – بزودی در این تارنما درج خواهم کرد.

دريافت به صورت فايل pdf